صنعت لاستیک ایران

صنعت لاستیک ایران

بررسی تاثیر خط مشی های منابع انسانی بر بدبینی سازمانی از طریق ادراک عدالت سازمانی (مطالعه موردی: شرکت های تولیدکننده لاستیک در ایران)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دکتری مدیریت دولتی-خط مشی گذاری، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، ایران
چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر خط مشی های منابع انسانی بر بدبینی سازمانی از طریق ادراک عدالت سازمانی است. این تحقیق از نظر هدف،کاربردی می باشد. جامعه‌ی مورد پژوهش شامل کلیه کارکنان شرکت های تولیدکننده لاستیک در ایران بود، حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران261 نفر انتخاب شد. برای سنجش وضعیت موجود از پرسشنامه های محققین پیشین استفاده شد که پس از تأیید روایی و‌پایایی جهت جمع‌آوری داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت. در این تحقیق برای بررسی روابط بین اجزاء مدل از معادلات ساختاری استفاده شده است. از نرم‌افزار لیزرل برای تجزیه ‌و‌ تحلیل فرضیه‌ها استفاده شده است. یافته اصلی تحقیق نشان می دهد که خط مشی های منابع انسانی بر عدالت سازمانی و بر بدبینی سازمانی تاثیر معنادار دارد. خط مشی های منابع انسانی بر بدبینی سازمانی تاثیر معنادار دارد. در نهایت خط مشی های منابع انسانی بر بدبینی سازمانی از طریق عدالت سازمانی تاثیر دارد. براساس نتایج حاصل از تحقیق به مدیران پیشنهاد می شود که منابع مالی این سازمان به طور عادلانه در بخش های مختلف سازمان توزیع شوند. با ایجاد جو صمیمانه و مشارکت و همراه با همکاری در بین کارکنان رابطه صادقانه ای در سازمان برقرار کنند و همچنین ارتقای شغلی در این سازمان با سیاست های منفی اجرا نشود زیرا از انگیزه کارکنان می کاهد و منجر به بروز رفتار انحرافی در کارکنان خواهد شد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

حسینی، ابوالحسن؛ قربانی پاجی، عقیل؛ اکبری، امیر. (1398). اثر طردشدگی در محیط کار بر رفتارهای محیط کار با نقش میانجی عزت‌نفس سازمانی و تعدیلگر عدالت سازمانی. مدیریت فرهنگ‌سازمانی، 41(68)، 586-569.
حکیمی، ایمان. (1399). بررسی تأثیر رابطه رهبر - عضو بر حسادت و رفتارهای کاری انحرافی: نقش تعدیل گر ادراک از عدالت سازمانی، عزت نفس و روان رنجوری. مطالعات رفتار سازمانی سال 29(1)، 56-29.
عباسی، محرم؛ واعظ موسوی، مائده؛ خنیفر، حسین؛ صمیمی، میثم (1396). بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی اسلامی بر عدالت سازمانی، رضایت شغلی و ترک خدمت کارکنان. فصلنامه علمی - پژوهشی مدیریت اسلامی، 25 (4)،203- 230.
مقدم، علیرضا؛ محمودی میمند، مهدی (1397). اثر بدبینی سازمانی بر گرایش به رفتارهای انحرافی. فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات مدیریت (بهبود و تحول)،  27 (89)، 89-73.
نادری، جلال؛ جمشیدی، ناصر؛ زارعی متین، حسن (1394). بررسی عوامل سازمانی مؤثر بر ایجاد بدبینی سازمانی مورد مطالعه: کارکنان سازمان استاندارد استان قم. مدیریت فرهنگ‌سازمانی، 13 (1)، 157- 176.
واعظی، رضا؛ حسین‌پور، داوود؛ رنجبر کبوترخانی، مصطفی (1395). تأثیر عدالت سازمانی در بروز رفتار انحرافی بر اساس نقش میانجی ادراک از عدالت سازمانی. فصلنامه مطالعات رفتار سازمانی، 5 (3)، 112-85.
Abraham, R. (2000). Organizational cynicism: Bases and consequences, Genetic, Social, and General Psychology Monographs, 126(3), 269–292.
Atikbay, T, Öner, Y. (2020). Effects of human resources management practices and organizational justice perceptions on organizational cynicism: A research on municipalities in a developing country. Management Science Letters, 10(8), 1659-1670.
Bellini, D., Ramaci, T, Bonaiuto, M. (2015). The restorative effect of the environment on organizational cynicism and work engagement. Journal of Human Resource and Sustainability Studies, 3(03), 124.
Bommer, W. H., Rich, G. A., & Rubin, R. S. (2005). Changing attitudes about change: longitudinal effects of transformational leader behavior on employee cynicism about organizational change. The Journal of Organizational Behavior, 26, 733-753.
Carmon, A. F., Miller, A. N., Raile, A. N., & Roers, M. M. (2010). Fusing family and firm: Employee perceptions of perceived homophily, organizational justice, organizational identification, and organizational commitment in family businesses. Journal of Family Business Strategy, 1(4), 210-223.
Chiaburu, D. S., Peng, A. C., Oh, I. S., Banks, G. C., & Lomeli, L. C. (2013). Antecedents and consequences of employee organizational cynicism: A meta-analysis. Journal of Vocational Behavior, 83(2), 181-197.
Dar, N, Rahman, W. (2019). Deviant behaviors and procedural justice: Mediating role of perceived organizational support. Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences (PJCSS), 13(1), 104-122.
Erdogdu, M, (2018). Effect of Organizational Justice Behaviors on Organizational Silence and Cynicism: A Research on Academics from Schools of Physical Education and Sports. Universal Journal of Educational Research, 6(4), pp:733-741.
Ergun, E, Kesen, M. (2014). The effects of human resource management practices and organizational culture types on organizational cynicism: An empirical study in Turkey. British Journal of Arts and Social Sciences, 17(1), 43-61.
Ince, M., & Turan, Ş. (2011). Organizational cynicism as a factor that affects the organizational change in the process of globalization and an application in Karaman’s public institutions. European Journal of Economics, Finance and Administrative Sciences, 37(37), 104-121.
Khattak, M. N., Zolin, R., & Muhammad, N. (2020). The combined effect of perceived organizational injustice and perceived politics on deviant behaviors. International Journal of Conflict Management, 1-26.
Kim, J. S., Milliman, J. F, Lucas, A. F. (2021). Effects of CSR on affective organizational commitment via organizational justice and organization-based self-esteem. International Journal of Hospitality Management, 92, 1-8.
Ozturk, M., Eryesil, K, Beduk, A. (2016). The Effect of Organizational Justice on Organizational Cynicism and Turnover Intention: A Research on the Banking Sector. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 6(12), 543-551.
Singh, K. (2004). Impact of HR practices on perceived firm performance in India, Asia Pacific Journal of Human Resources, 42(3), 301-317.
Ward, K. D. (2018). Cultivating public service motivation through AmeriCorps service: A longitudinal study. Public Administration Review, 74(1), 114-125.
 
دوره 27، شماره 110
تابستان 1402
صفحه 28-40

  • تاریخ دریافت 22 فروردین 1402
  • تاریخ بازنگری 07 خرداد 1402
  • تاریخ پذیرش 07 خرداد 1402